ಕವಿತೆ | ಆಕೆ | ವೆಂಕಟೇಶ ಚಾಗಿ

 

**ಆಕೆ***

ಆಕೆ ಅಂತಿಂತವಳಲ್ಲ

ಬಿಳಿಗೂದಲು ಅವಸರದಿಂದ

ಬಂದಿರಬಹುದೇನೋ,

ವಯಸ್ಸು ಅದೆಕೋ 

ಅವಳ ಪಾಲಿಗೆ ಮಂದಗಾಮಿ

ಕಾಲುಗಳಂತೂ ಚಕ್ರಗಳೇ ಸರಿ

ಸುತ್ತುತ್ತವೆ ಅತ್ತಿತ್ತ ;

ಸದಾಕಾಲ.

ಜಗವ ಬೆಳಗುವ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ

ಅವಳು ಆಪ್ತ ಪರಿಚಯದವಳು.

ಸೂರ್ಯನನ್ನೇ ಇವಳು

ಎಚ್ಚರಿಸುವಳೆನೋ

ಎನ್ನುವಂತೆ..!

ತಲೆಯ ಮೇಲೊಂದು

ಹಸಿವ ನೀಗಿಸುವ

ತರತರದ ಕಾಯಿಪಲ್ಯ ಬುಟ್ಟಿ

ಹಸಿವು ಅವಳದೂ ಆಯ್ತು

ಮತ್ತೆ 

ಕೊಳ್ಳುವವರದ್ದೂ ಇರಬಹುದು ;

ತಲೆಗೂ ರೂಢಿ ಆದಂತಿದೆ

ಭಾರ ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತು.!

ಹನಿ ಸುರಿಯುವುದಂತೂ ನಿಜ

ಆಗಾಗ ಮಳೆಯಾಗಿ ಬೆವರಾಗಿ.

ಗಳಿಸಿದ್ದು ನಾಲ್ಕು ಮನಸುಗಳು

ಮತ್ತೆ ನಾಲ್ಕು ಕಾಸು;

ಗುಣಿ ಸೇರಿದ್ದ ಅವ್ವ ಕೊಟ್ಟ

ಸೀರೆಗೂ

ಇವಳೆಂದರೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡದಷ್ಟು ಇಷ್ಟ.

ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಉಡುಗೆಯಂತೂ

ತೊಟ್ಟು ಹಳೆಯದಾಗಿದೆ.!

ಬೆಟ್ಟದಂತೆ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ

ದಿನ್ನೆಗಳಂಥ  ಕನಸುಗಳೂ

ಅವಳ ಸುತ್ತ ಸುಳಿದಿಲ್ಲ.

ಅದೆಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಹಸಿವ

ನೂಕಿದರೂ

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅದರದೇ ನಂಟು

ಆಪ್ತ ಬಡತನದೊಂದಿಗೆ..!

ದೇವರಿಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು

ಲಂಚಕೊಟ್ಟು ಕೇಳಿದ್ದರೂ

ಹುಟ್ಟಬಹುದಿತ್ತು ಒಂದೆರಡು ಹೂಗಳು

ಅವಳ ಒಡಲೊಳಗೆ;

ಎಲ್ಲ ಗಡಿಗಳ ದಾಟಿ

ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದೆ

ರವಿಯೊಂದಿಗೆ

ಮೂಡಣದ ಕಡೆಗೆ..!

=> ವೆಂಕಟೇಶ ಚಾಗಿ

Comment on WhatsApp : 9611311195)